Wie ik ben

Lieselot D'Hoest.jpg

Ik ben Lieselot.

Tien jaar geleden kreeg m'n papa -out of the blue- de boodschap dat hij ongeneeslijk ziek was.  59 was hij, op een paar maanden van zijn pensioen.  En op de vraag “ hoe lang nog”, het confronterende antwoord: “ongeveer 3 maanden”.  We liepen in shock het ziekenhuis uit; met een afspraak voor een eerste chemo onder de arm.  Genezen kon niet meer, uitstellen misschien nog even.  Een paar uur later liet papa weten: “ik doe het niet, die chemo”.  Ik vond dat hij gelijk had.  Wat maakt een maand meer of min uit als je je rotslecht zal voelen.

Hij stierf inderdaad bijna drie maand later.  Op eigen vraag, thuis.

Het deed veel zeer.  Maar die 3 maanden afscheid en dichtbij zijn, hebben er wel voor gezorgd dat de pijn ook een gouden randje had. 

Ik ben nu nog altijd dankbaar dat ik er toen kon zijn. 

Jaren later trakteerde ik mezelf op een stiltereis in de Sinaï-woestijn voor m’n 40e verjaardag.  Een kantelpunt.  Ik begon meer na te denken over wat ik belangrijk vond, vroeg me af wat me écht voldoening, energie en balans zou geven.  Maar ook wat mijn bijdrage aan de wereld kon zijn.  't Zal iets met midlife geweest zijn, maar verre van een crisis.

Ik maakte ruimte voor vrijwilligerswerk in de palliatieve zorg.  In de hoop voor iemand iets te kunnen betekenen op een moeilijk moment.   Ik voelde al snel dat het 'raak' was.  Een aantal jaar later voelde het nog altijd zó raak dat ik graag meer wilde kunnen doen.  Het was de start van Akaal.

Met een bachelor in sociaal werk op zak en meer dan 20 jaar werkervaring op HR-afdelingen van verschillende bedrijven, zijn mensen altijd mijn focus geweest.  In 2021 behaalde ik mijn accreditatie bij een internationaal erkende leider in opleidingen rond het levenseinde die een nieuwe, gespecialiseerde niet-medische holistische zorg aanbiedt.  Dat holistische aspect vind ik belangrijk.  Een mens is meer dan z'n lijf alleen.  Ik volgde daarnaast een coachingsopleiding, verschillende trainingen rond persoonlijke groei, rouw en verlies en ben momenteel bezig met een opleiding tot hartcoherentiecoach.

Daarnaast ben ik mama van Ray, partner van Chris, Bruggelinge.  Ik lees en reis graag.  In de natuur en stilte vind ik rust.  Ik hou van m'n vrijheid, doe graag m'n eigen ding.  Mensen omschrijven me als positief en enthousiast.  Ik kan goed relativeren, mezelf trouwens ook.

Ik wil mee verandering brengen in hoe we omgaan met sterven en afscheid nemen.  Met meer aandacht voor schoonheid, warmte, verbinding, gezelligheid, beleving en persoonlijke aanpak.

Als het moment komt dat jij afscheid moet nemen of je daarop wil voorbereiden, dan draag ik daar graag aan bij.

Wat ik breng

Vertrouwen

Ik heb een groot basisvertrouwen in het leven.  Ik geloof dat we mogen vertrouwen in onze eigen kracht om ook met moeilijke dingen om te gaan.  Ik wil mensen helpen die kracht (weer) te voelen.

Licht in het donker

Ik werk van hart tot hart: ik luister, probeer te voelen wat nodig is, er gewoon te zijn, de dingen niet moeilijker te maken dan nodig.  Ik leef mee met de moeilijke momenten maar voeg ook positiviteit, luchtigheid en warmte toe waar ik kan.

masaaki-komori-e-Y9P8DKIpc-unsplash.jpg

De naam akaal

Akaal betekent ‘undying’ (onsterfelijk, ‘ontsterven’), undeath (‘ondood’) en ‘timeless’ (tijdloos).  Het betekent dat er geen dood is, alleen bevrijding

In de Sikh gemeenschap bestaat de mooie traditie om bij een overlijden de overledene te eren door 'Akaal' te zingen.  Zeventien dagen na elkaar, elke dag een aantal minuten.  De kracht van deze mantra zou de ziel begeleiden op z'n reis naar z'n nieuwe plek, een nieuwe thuis.  Het is tegelijk ook een manier om afscheid te nemen en je eigen hart te helen.

Een mooie gedachte bij een mooi ritueel én een bijzondere transformatie.